Aktualności | Salos | Kancelaria | Kontakt e-mail
Parafia pw. Opatrzności Bożej Rzeszów
Czerwiec poświęcony jest Jezusowi Chrystusowi, którego właśnie w tym czasie czcimy w sposób szczególny w nabożeństwach dedykowanych Jego Najświętszemu Sercu. Jest ono - jak nauczał papież Leon XIII - "symbolem i żywym obrazem nieskończonej miłości" Jezusa do wiernych.

Ojciec Święty Jan Paweł II powiedział: "Cieszę się, że ta pobożna praktyka, aby codziennie w miesiącu czerwcu odmawiać albo śpiewać Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa, jest w Polsce taka żywa i ciągle podtrzymywana".

Miejsce to wybrał Pan,
aby wysłuchać nas.


"O jutrze masz wiedzieć to jedynie, że Opatrzność Boża wstanie dla ciebie wcześniej niż słońce."
Henri Lacordaire
Strona Salosu Zobacz
Ogłoszenia
Z życia parafii
Liturgia dnia
Intencje
Archiwum
Duszpasterze
Historia
Sakramenty
Nabożeństwa
Liturgiczna Służba Ołtarza
Dziewczęca Służba Maryjna
Grupy parafialne
Kancelaria
Historia zgromadzenia
Jan Bosco
Przesłanie ks. generała
Duchowość salezjańska
Salezjanie współpracownicy
200-lecie ur. św. J.Bosco
Kawiarenka
Sala multimedialna
Małe oratorium
Sport i rekreacja
Pojęcia
Dogmaty
Galeria
Media
PARAFIA
Grupy parafialne poniedziałek, 29 maja 2017 r.
Liturgia dnia
Pełna wersja Liturgii dnia
Msze święte
NIEDZIELA
7:00, 8:30, 10:00, 11:30, 13:00*, 16:00, 18:00
* W drugą niedzielę miesiąca dodatkowa Msza św.
z udzieleniem Sakramentu Chrztu Świętego.
DNI POWSZEDNIE
7:00, 8:00, 18:00
NIEDZIELA w wakacje (lipiec i sierpnień)
7:00, 8:30, 10:00, 11:30, 13:00*, 18:00, 19:30
* W drugą niedzielę miesiąca dodatkowa Msza św.
z udzieleniem Sakramentu Chrztu Świętego.
Nie ma Mszy św. o godzinie 16:00.
DNI POWSZEDNIE w wakacje (lipiec i sierpnień)
7:00, 19:00
W ŚWIĘTA PRACUJĄCE
7:00, 8:00, 16:00, 18:00 
Rozkład mszy świętych28.05.2017 r.
VIINiedziela
Wielkanocna
Godz. 07:00  
odprawiający: ks. Zabraniak
kaznodzieja: ks. Kogut
spowiedź: ks. Drozd
komunia: ks. Buczek
Godz. 08:30  
odprawiający: ks. Wosiek
kaznodzieja: ks. Wosiek
spowiedź: ks. Zabraniak
komunia: ks. Buczek
ks. Drozd
Godz. 10:00  
odprawiający: ks. Buczek
kaznodzieja: ks. Kogut
spowiedź: ks. Kot
komunia: ks. Drozd
ks. Zabraniak
Godz. 11:30  
odprawiający: ks. Wosiek
ks. Kogut
kaznodzieja: ks. Kogut
spowiedź: ks. Buczek
komunia: ks. Kot
ks. Drozd
Godz. 16:00  
odprawiający: ks. Drozd
kaznodzieja: ks. Kogut
spowiedź: ks. Kot
komunia:  
Nabożeństwo Majowe
Godz. 17:00
-
ks. Drozd
Godz. 18:00  
odprawiający: ks. Kot
kaznodzieja: ks. Kogut
spowiedź: ks. Drozd
komunia:  
Parafia pw. Opatrzności Bożej Rzeszów
Grupy parafialne
1.Akcja Katolicka
Akcja Katolicka Diecezji Rzeszowskiej została powołana 2 czerwca 1995 roku dekretem ks. Bp. Ordynariusza Kazimierza Górnego. Wkrótce po tym wydarzeniu ks. proboszcz Roman Marek powierzył organizowanie Oddziału przy Parafii Opatrzności Bożej grupie bardzo zaangażowanych mieszkańców naszego osiedla. Już w czerwcu 1996 roku odbyło się pierwsze spotkanie, w którym uczestniczyli przedstawiciele Zarządu Diecezjalnego.
W uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny 8. grudnia 1997 roku Zarząd Diecezjalny Akcji Katolickiej oficjalnie powołał nasz Parafialny Oddział ustanawiając jego Asystentem Kościelnym ks. Romana Marka. W pracy Oddziału zaangażowało się 20 osób. Powołano Zarząd, którego prezesem został mianowany przez JE ks. bpa Kazimierza Górnego pan Eugeniusz Sitarz.
Zgodnie z wytycznymi Diecezjalnego Instytutu działalność obejmowała i tak jest po dzień dzisiejszy głównie formację duchową członków w oparciu o Katechizm Kościoła Katolickiego, Encykliki Jana Pawła II oraz materiały wydawane na każdy rok przez Krajowy Instytut Akcji Katolickiej (KIAK). Oto przykłady niektórych wykładów wygłoszonych podczas spotkań:
- sakramenty św.- o świętowaniu niedzieli
- dary Ducha Świętego - zaangażowanie katolików świeckich w sprawy społeczno-polityczne
- rola ojca w rodzinie - zaduma nad życiem - być czy mieć? - błogosławieni Diecezji Rzeszowskiej : ks. Józef Kowalski, ks. Roman Sitko, Natalia Tułasiewicz, Stanisław Starowieyski
W latach 1998-1999 członkowie POAK wiele pielgrzymowali m. in. do Tronu Królowej Polski , Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach, Matki Bożej Łaskawej w Chmielniku, a także do Ustrobnej miejsca urodzenia błogosławionego Stanisława Starowieyskiego, który jest Patronem Akcji Katolickiej Diecezji Rzeszowskiej. Ponadto wiele czasu poświęcili działalności na rzecz Parafii, m. in:
- przygotowywali i rozprowadzali flagi państwowe, papieskie i maryjne,
- przeprowadzali zbiórki na budowę Instytutu Jana Pawła II w Rzeszowie
- powiększyli grono członków Krucjaty Różańca. Rozdali w parafiach ponad pięć tysięcy różańców i tyle samo zebrali deklaracji od wiernych włączających się do modlitwy w intencji papieża Jana Pawła II. W ten sposób dopomogli w wypełnieniu ślubowania, które złożył Ojcu św. Prymas Tysiąclecia 24. października 1989 roku.
Inspiratorem działań, a przede wszystkim przewodnikiem duchowym był Asystent Kościelny ks. Roman Marek, który od początku powstania Parafialnego Oddziału przygotowywał jej członków do największego przeżycia, jakim było w 1999 roku  przejście do nowego kościoła.
Rok Jubileuszowy członkowie Akcji Katolickiej uczcili sfinalizowaniem starań, by postawić Krzyż na nowym osiedlu przy ulicy Cegielnianej. Starania trwały ponad rok, obfitowały w różnorodne trudności, ale 8 czerwca 2000 roku zostały uwieńczone pełnym sukcesem. Krzyż stalowy dziewięciometrowy został zaprojektowany i wykonany przez Eugeniusza Znaleźniaka głównie z ofiar mieszkańców parafii Opatrzności Boże,j za wielkim staraniem prezesa Parafialnego Oddziału Akcji Katolickiej p. Eugeniusza Sitarza jako dziękczynienie za Wielki Dar Roku Jubileuszowego. Była to odpowiedź na słowa Ojca Świętego Jana Pawła II, który oznajmił: "Tam, gdzie stawia się Krzyż, czyni się znak, że rozpoczęła się nowa ewangelizacja". Należy podkreślić, iż Ojciec Święty niejednokrotnie wzywał Polaków do wierności wierze ojców dla których od ponad tysiąca lat Krzyż zawsze był największą wartością i świętością. Dobitnie to wyraził 6 czerwca 1997 roku w Zakopanem mówiąc: "Nie wstydźcie się Krzyża…, Brońcie Krzyża!!!" Tak więc na skrzyżowaniu ulic Podwisłocze i Cegielniana stoi krzyż, a jego szerokie ramiona wołają "Króluj nam Chryste". Uroczyste poświęcenie krzyża nastąpiło w dniu 1 lipca w święto Niepokalalanego Serca Maryi przez ks. dziekana Stanisława Maca.
W dniu 14 maja 2001 Asystenta Kościelnego POAK. Ks. Romana Marka, Pan Nasz i Stwórca odwołał do wieczności. Nowym Asystentem Kościelnym POAK został w dniu 1. lipca 2001 ks. Jan Cienkosz, nowy proboszcz parafii, a na Walnym Zebraniu wybrano kandydatów na prezesów z których nominację z rąk JE ks. bpa Kazimierza Górnego otrzymała dr inż. Janina Błażej. W latach 2001-2004 formacja członków była oparta głównie na materiałach formacyjnych KIAK, a były to:
- w 2001 roku – Nowenna miesięcy
- w 2002 roku – Materiały I Krajowego Kongresu Akcji Katolickiej
- w 2003 roku – Uwielbić Jezusa w Liturgii
- w 2004 roku – Naśladować Chrystusa
Zebrania członków POAK odbywały się regularnie, co dwa miesiące zawsze w drugą niedzielę miesiąca, były też spotkania dodatkowe w okresie szczególnych przeżyć religijnych w parafii np:
- maj 2001 - uwieńczenie wielomiesięcznych starań członków POAK by w miejscu gdzie w latach 1984-1999 była kaplica Opatrzności Bożej, w której codziennie na Eucharystii gromadzili się wierni stanęła figura Matki Bożej Niepokalanej, którą we wrześniu 2001 poświęcił ks. Jan Cieńkosz - marzec 2002 - pierwsze Misje Parafialne - sierpień 2002 - Nawiedzenie Kopii Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej- kwiecień 2003 - renowacja Misji Świętych
Członkowie POAK brali udział we wszystkich rekolekcjach, spotkaniach formacyjnych, dniach skupienia, konferencjach organizowanych przez Diecezjalny Instytut Akcji Katolickiej (DIAK), uczestniczyli także:
- w I Krajowym Kongresie Akcji Katolickiej w Poznaniu (listopad 2001) - pożegnaniu Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej (sierpień 2003), - w spotkaniu z Ojcem Świętym Janem Pawłem II podczas Jego pielgrzymki na Słowację (Roźnava 13 września 2003)- w corocznych uroczystościach patronalnych AK Chrystusa Króla, ogólnomiejskich - Drogi Krzyżowej , procesjach Bożego Ciała, w Ogólnopolskich pielgrzymkach członków Akcji Katolickiej na Jasną Górę, w pielgrzymkach parafialnych: do Kalwarii Zebrzydowskiej, Wadowic, Szczyrku, Nowego Sącza, Oświęcimia, Tronu Królowej Polski w Częstochowie, Bolesnej Królowej Narodu Polskiego w Licheniu, Matki Bożej Łaskawej w Chmielniku, Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu, Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach, w pielgrzymkach pieszych Diecezji Rzeszowskiej na Jasną Górę i ogólnopolskich do Matki Bożej Ostrobramskiej w Wilnie.
Pod przewodnictwem Asystenta Kościelnego ks. Jana Cienkosza członkowie POAK opracowali:
- swoje przemyślenia na temat "Kościół na przełomie wieków- wyzwania dla duchownych i świeckich, zrzeszonych w Akcji Katolickiej" - wrzesień 2001- kolejne numery gazetki parafialnej "Znak Opatrzności"- dbali o godne uczczenie świąt kościelnych i państwowych, czego wyrazem było m.in. szycie i rozprowadzenie flag kościelnych, emblematów religijnych. Starali się służyć pomocą w rozwiązywaniu różnych problemów parafii m.in. ukończenie prac budowlanych w domu młodzieżowym, budowa dzwonnicy uporządkowanie placu wokół kościoła, oświetlenie świątyni Opatrzności Bożej, Krzyża Jubileuszowego, figury Matki Bożej Niepokalanej. Starali się pozyskiwać dla tych przedsięwzięć wsparcie finansowe; organizowali spotkania z radnymi i prezydentami miasta Rzeszowa zwracali się z ustnymi i pisemnymi prośbami do różnych urzędów i firm o pomoc finansową, zwłaszcza na działalność młodzieżową w parafii.
W kolejnym trzechleciu duchowa formacja członków była prowadzona w oparciu o następujące materiały formacyjne DIAK:
- w 2005 roku - Eucharystia dziękczynienie składane Bogu za dzieło zbawcze Jezusa Chrystusa - w 2006 roku - Ucząc się nadziei - w 2007 roku - Przypatrzmy się powołaniu
W 2005 i 2006 roku szczególnie dużo uwagi poświęcono nauczaniu Ojca Świętego Jana Pawła II, były też wykłady np: "Stefan Wyszyński-Kardynał-Prymas i Mąż Stanu", "Życie Bł. Piotra Jerzego Frasatiego", " Trwajcie mocni w wierze" - nauczanie papieża Benedykta XVI podczas pielgrzymki do Polski.
Należy nadmienić, iż był to czas szczególnych przeżyć religijnych w parafii;
- kwiecień 2005 - odejście Ojca Świętego Jana Pawła II do domu Ojca - czerwiec 2006 - pierwsze prymicje w parafii i Jubileusz 50-lecia kapłaństwa ks. Bronisława Piroga- październik 2007 - Nawiedzenie relikwii Św. Dominika Savio
W tym okresie członkowie POAK brali udział w organizowanych przez DIAK rekolekcjach, spotkaniach formacyjnych, czynnie włączyli się także w organizację m.in.:
- dekanalnych spotkań członków i sympatyków Akcji Katolickiej - kwiecień 2005 w czasie których rozważano tematy: "Czy Chrystus jest dla mnie celem w życiu" oraz "Naśladować Chrystusa to wezwanie dla członków Akcji Katolickiej" - I Kongresu połączonego z uroczystością 10-lecia AK Diecezji Rzeszowskiej pod hasłem "Ku cywilizacji miłości" - wrzesień 2006
- spotkania odpowiedzialnych za edukację pt. "Oblicza patriotyzmu" - styczeń 2007 - Uczestniczyli w Ogólnopolskich Pielgrzymkach Członków Akcji Katolickiej na Jasną Górę; a także w pielgrzymkach parafialnych: oraz w pielgrzymkach pieszych do Wilna na Jasną Górę i Lwowa. Corocznie we wrześniu pielgrzymowali też pieszo do Matki Bożej Łaskawej w Chmielniku, a w 2007 roku zorganizowali także parafialną pielgrzymkę na koronację MB Królowej Gór w Skalniku, uczestniczyli w międzydiecezjalnym czuwaniu i prowadzeniu Drogi Krzyżowej w Sanktuarium Krzyża Świętego na Świętym Krzyżu w 2007 roku.- Pod przewodnictwem ks. Jana Cienkosza członkowie POAK redagowali kolejne wydania gazetki parafialnej "Znak Opatrzności" łącznie 22 numery. W następnych latach podczas spotkań były rozważane następujące treści:
- 2008 "Bądźmy uczniami Chrystusa", dodatkowo ubogacone o zawołaniem "Akcja Katolicka szkołą świętości i apostolstwa"
- 2009 "Otoczmy troską życie", "Akcja Katolicka w służbie życiu" - 2010 "Bądźmy świadkami miłości", "Akcja Katolicka w służbie miłości"
Czynnie włączali się w prowadzenie nabożeństw, m.in. adoracji podczas Triduum Paschalnego, przygotowanie komentarzy do comiesięcznych Mszy św. Dbali o godne uczczenie świąt kościelnych i państwowych. Na bieżąco starali się służyć pomocą w rozwiązywaniu różnych problemów parafii, z którymi zwracał się ks. Asystent i z Jego inspiracji podjęli się opracowania książki z okazji Jubileuszu 25-lecia.
Na podkreślenie zasługuje też opieka nad gablotą przed kościołem, w której za wykonywanie bardzo pięknych dekoracji i zamieszczanie wspaniałych treści głównie z nauczania Ojca Świętego Jana Pawła II słowa uznania należą się pani Ewie Gajeckiej. Najważniejsze wydarzenia Parafialnego Oddziału AK spisywane są w kronice przez państwa Barbarę i Andrzeja Gutowskich.
Członkowie POAK wyrażają wielką wdzięczność Asystentowi Kościelnemu ks. Janowi Cienkoszowi i mówią serdeczne "Bóg zapłać" za inspirowanie do różnych działań, życzliwość dla wszystkich członków, za troskę o prawidłowe i owocne funkcjonowanie POAK przy parafii Opatrzności Bożej w Rzeszowie na Nowym Mieście. Ks. Jan Cienkosz zakończył posługę w parafii Opatrzności Bożej, a nowym Asystentem Kościelnym POAK od lipca 2010 roku jest ks. proboszcz Sławomir Zdoliński.
2.Koło Misyjne
W trosce o drugiego człowieka, o godne życie każdego, bez względu na wiek, kolor skóry, pochodzenie narodowe i społeczne, Kościół katolicki podejmuje wielorakie działania. Wypełnia misję służby potrzebującym, głoszenia Dobrej Nowiny o Chrystusie, budowania Królestwa Miłości na ziemi. Jest zatem w swej strukturze misyjny.
Wychodząc naprzeciw potrzebom Kościoła, zgodnie z posłaniem Chrystusa: "Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody"  (Mt 28, 19 – 20), z inicjatywy proboszcza Parafii Opatrzności Bożej na Nowym Mieście, śp. ks. Romana Marka, 18 maja 1995 roku zawiązała się wspólnota zwana Kołem Misyjnym, składająca się z grupy dorosłych i dzieci. Jego celem jest budzenie świadomości misyjnej i poczucia odpowiedzialności za Kościół powszechny oraz zaangażowanie w dziele ewangelizacji świata.
Pierwszym opiekunem duchowym grupy był ks. Sławomir Zdoliński. Po jego odejściu funkcję tę pełnił ks. dyrektor Marek Dąbek. Kolejnymi opiekunami byli: ks. Jan Szymańczuk oraz ks. Andrzej Szpak. Od września 2009 roku przełożonym Koła został ks. Edwin Słuczan-Orkusz. Pierwszą przewodniczącą była śp. Katarzyna Mlaś a od 2003 roku funkcję tę pełni Zofia Kusio. Animatorkami grup dziecięcych liczących 30 osób w przekroju wiekowym od 10 do 15 lat, rekrutujących się z uczniów ze Szkoły Podstawowej Nr 11 w Rzeszowie, były: Maria Lawera, Maria Lisik, Danuta Mazur, Józefa Rząsa, Barbara Urban. Koło Misyjne Dorosłych wpisane zostało do Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary, zaś Koło Misyjne Dzieci do Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci.
Działalność grup dziecięcych  miała za zadanie włączenie dzieci w dzieło misyjne Kościoła w celu uwrażliwienia na problemy dzieci w krajach objętych pracą misjonarzy, zwłaszcza salezjańskich. Dzieci z radością angażowały się w modlitwę, podejmowały drobne akty pokuty oraz ofiary. W sposób czynny włączały się w liturgię Mszy Świętej, prowadziły Różaniec Misyjny, uczestniczyły w nabożeństwach i uroczystościach kościelnych, np. w Święcie Objawienia Pańskiego obchodzonym jako Misyjny Dzień Dzieci, w Niedzieli Palmowej oraz w Tygodniu Misyjnym. Na spotkaniach formacyjnych, które odbywały się w każdą sobotę miesiąca, poznawały pracę misjonarzy na różnych kontynentach, gromadziły materiały misyjne. Prowadziły również korespondencję z misjonarzami z Afryki, Japonii, Ukrainy, czytały prasę misyjną, tj. "Echo Afryki" oraz "Świat misyjny". W poszczególnych grupach, a było ich cztery, dzieci przygotowywały Kolędnicę Misyjną, wykonywały lampiony, robiły palmy, odwiedzały chore dzieci w szpitalu, przygotowywały loterię. Zebrane ofiary, tzw. "dary serca" przekazywane były na potrzeby misji.
Organizowano również pielgrzymki piesze do Borku Starego, Chmielnika (połączone ze śpiewem przy ognisku) i autokarowe do Kalwarii Pacławskiej, Wadowic, Krakowa, Kalwarii Zebrzydowskiej. Dzieci i dorośli przy wspólnym stole świętowali  Opłatek oraz tzw. Święcone. Z ogromnym entuzjazmem i radością przeżywali uczestnictwo w I Ogólnopolskim Spotkaniu Misyjnym Młodzieży w Niepokalanowie w 1997 roku oraz w II Diecezjalnym Kongresie Misyjnym  w Kościele pw. Św. Judy Tadeusza w Rzeszowie w 1999 roku .
Koło Misyjne Dorosłych liczące 15 członków ma przede wszystkim charakter modlitewny. Swoją działalność skupia wokół Eucharystii. Spotkania odbywają się w pierwszy czwartek każdego miesiąca po Mszy Św. o godz. 18. Poprzez różnorakie formy pracy duszpasterskiej członkowie Koła wpływają na odnowę życia osobistego, rodzinnego i parafialnego. W sposób czynny wypełniają misyjny nakaz Kościoła, radosnego dawania świadectwa o Dobrej Nowinie ludziom bliskim i dalekim, oddając temu dziełu swój czas, swoje siły, talenty, ofiary duchowe i materialne. Duchowe wsparcie dla misjipolega przede wszystkim na modlitwie. W każdy drugi piątek miesiąca przed Mszą Św. w Kaplicy Opatrzności Bożej odmawiamy Różaniec (odpowiedzialna Józefa Rząsa), w Tygodniu Misyjnym prowadzimy Różaniec Misyjny, a w okresie Wielkiego Postu odprawiamy Drogę Krzyżową. Oprócz tego każda osoba ze wspólnoty podejmuje modlitwę za konkretnego misjonarza-salezjanina. Modlitwą obejmujemy wszystkie intencje papieskie; modlimy się o pokój na świecie, sprawiedliwość, o poszanowanie życia ludzkiego, o prawa ludzi do godnego życia, o powołania kapłańskie, zakonne i misyjne, w intencji ofiar różnych kataklizmów i wojen. Włączamy się w działania na rzecz misji na szczeblu Diecezji, czego przykładem może być udział w peregrynacji relikwii św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Katedrze Rzeszowskiej, w Kongresach Misyjnych oraz w innych uroczystościach i spotkaniach na rzecz misji.
Wspieramy także misje materialnie. Pomagamy misjonarzom i ich podopiecznym poprzez Salezjański Ośrodek Misyjny w Warszawie oraz Salezjański Wolontariat Misyjny w Krakowie. W ramach dzieła  Pomagamy Dzieciom Świata poprzez Adopcję Miłości, zapewniamy dzieciom dostęp do edukacji, wyżywienia oraz opieki lekarskiej. Uczestniczymy również w Dniu Wdzięczności dla Przyjaciół Misji w Krakowie. Wspieramy materialnie także inne Placówki Misyjne, np. w Kazachstanie-Oziornoje (Siostry Karmelitanki), w Estonii (Siostry Felicjanki), w Kamerunie ( bp. J. Ozgę), Ośrodki Salezjańskie w Zambii, Ugandzie, Ghanie, w Peru oraz na Ukrainie. Reagujemy na konkretne potrzeby Kościoła misyjnego w krajach dotkniętych kataklizmami. Włączamy się w pomoc na rzecz poszkodowanych w trzęsieniu ziemi na Haiti (wysyłanie SMS-ów) oraz w akcję Paczka na Wschód, jako pomoc Polakom mieszkającym na Ukrainie -kontynuacja akcji Caritas Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom. Przekazujemy 1% od podatku na realizację projektów medycznych, budowlanych i socjalnych w różnych krajach, pod patronatem SWM w Krakowie.
Dużym zainteresowaniem cieszyły się spotkania z misjonarzami. W naszej wspólnocie gościliśmy ks. Michała Moskwę z Japonii, ks. Czesława Sadeckiego z Madagaskaru (werbistę), ks. Adama Parszywkę z SWM z Krakowa z grupą studentów z Zambii i z Wystawą Misyjną, ks. Zdzisława Grada z Madagaskaru (werbistę), ks. Eugeniusza Wnęka i ks. Piotra Malca z Zambii, ks. Piotra Wojnarowskiego z Ghany oraz ks. Marka Ruska z Wilna. Na spotkania formacyjne zapraszaliśmy także siostrę Izabelę Rudnicką z Referatu Misyjnego, Kleryckie Koło Misyjne WSD w Rzeszowie oraz młodzież i dzieci na projekcje multimedialne dotyczące misji. Aktualne informacje nt. misji zamieszczane są w gablotce misyjnej. Życie wspólnoty ubogacały pielgrzymki do miejsc świętych: Kalwarii Pacławskiej, Kalwarii Zebrzydowskiej, Kodnia, Grabarki, Warszawy i Szczyrku.
Pamiętamy także o zmarłych członkach Koła oraz misjonarzach, w intencji których zamawiamy Msze Święte. Praca Koła jest udokumentowana w Kronice Misyjnej. Ponadto na spotkaniach formacyjnych  zapoznajemy się z treścią Orędzi papieskich na Światowe Dni Misyjne, rozważamy Słowo Boże, podejmujemy tematy misji oraz dzielimy się swoim doświadczeniem wiary. W EncykliceRedemptoris Missio Jan Paweł II podkreśla, że: "Misje odnawiają Kościół, wzmacniają wiarę i tożsamość chrześcijanina, dają życiu chrześcijańskiemu nowy entuzjazm i nowe uzasadnienie. Wiara umacnia się, gdy jest przekazywana".
Nasza wspólnota, dając świadectwo wiary, działa niejako na "zapleczu frontu", jak mawiała bł. Maria Teresa Ledóchowska. Słowa papieża, że "misje odnawiają Kościół"  nie są dla nas abstrakcyjnym hasłem, lecz żywą prawdą, która przenika naszą rzeczywistość. Wzorem dla nas jest Maryja Wpomożycielka Wiernych, która pozwala nam przeżywać piękno człowieczeństwa w Chrystusie i troszczyć się o to człowieczeństwo w naszych braciach, których życie ludzkie często jest poniżane przez bezduszne prawa pogańskich kultur. Modlitwą i pomocą materialną docieramy do tych, o których nikt nie myśli i którym nikt nie pomaga. Do współpracy misyjnej w Kościele jesteśmy wszyscy zobowiązani. To prawo i obowiązek wypływają z faktu, że jesteśmy Kościołem Chrystusa. Stąd misje mają charakter uniwersalny.
3.Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego
Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi, która urodziła Cię z miłością oraz za wstawiennictwem św. Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po urodzeniu - proszę Cię w intencji tego nienarodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen.
Tę piękną modlitwę wielu z naszych Parafian zna już od 2001 roku. To wtedy po raz pierwszy w parafii Opatrzności Bożej rozpoczęła się dziewięciomiesięczna modlitewna krucjata w intencji życia - Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego. Istotą duchowej adopcji jest obrona życia istoty niewinnej, najmniejszej i najbardziej bezbronnej, dziecka, którego życie jest zagrożone. Osoba adoptująca wyprasza u Boga dar miłości rodzicielskiej i pozostawienie przy życiu poczętego dziecka oraz prawe i godne życie po jego urodzeniu. Pierwszym Opiekunem Dzieła był śp. Ksiądz Proboszcz Roman Marek. Sam chciał przygotować swoich Parafian do tego dzieła, chciał powiedzieć nam o szacunku dla życia, o potrzebie jego ochrony od poczęcia aż do naturalnej śmierci. Chciał też opowiedzieć historię uratowanego życia, która splatała się z rozpoczęciem budowy kościoła. Termin uroczystego przyrzeczenia zaplanowany był, podobnie jak w większości parafii, na Dzień Świętości Życia – 25 marca. Stan zdrowia Księdza Proboszcza był powodem przesunięcia tego terminu na maj – na Święto Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych. Ale w życiu realizują się nie nasze, lecz Boże plany. Ksiądz Proboszcz, który chciał być opiekunem dzieła Duchowej Adopcji odszedł do Pana, a dla nas zapoczątkowanie tej modlitewnej nowenny w intencji życia stało się realizacją Jego duchowego testamentu. Pamiętamy Jego słowa z ostatniej rozmowy przy przygotowaniach: "Tak bardzo bym chciał, by w naszym Kościele, w naszej Parafii została podjęta i by trwała modlitwa w intencji poczętego życia."
To właśnie dlatego, mimo ogromnego smutku i bólu po stracie nieodżałowanego Duszpasterza, szybko zaprosiliśmy Parafian i Przyjaciół Parafii Opatrzności Bożej do duchowej adopcji. 27 maja 2001 roku po raz pierwszy w Parafii Opatrzności Bożej na Mszach św. odbyło się uroczyste przyrzeczenie, które zapoczątkowało dzieło Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. W roku Jubileuszu Parafii Obrońcy Życia też świętują - w Dzień Świętości Życia 2010 roku rozpoczęliśmy po raz dziesiąty modlitewne czuwanie. Wierzymy, że z Bożą pomocą przez te dziesięć lat uratowaliśmy 1260 dzieci! Opiekunem Dzieła jest Ksiądz Proboszcz Jan Cienkosz. Dzieło Duchowej Adopcji w naszej Parafii zwykle rozpoczynamy w Dzień Świętości Życia, a kończymy po 9 miesiącach w Święto Bożej Rodziny. To nasz wkład w budowanie cywilizacji prawdy i miłości. To nasza odpowiedź na słowa Ojca Świętego Jana Pawła II:
"Brońcie dalej życia! Jest to wasz wielki wkład w budowanie cywilizacji miłości. Niech szeregi obrońców życia wciąż rosną. Nie traćcie otuchy. To jest wielkie posłannictwo i misja, jakie Opatrzność wam powierzyła. Niech Bóg, od którego pochodzi wszelkie życie, błogosławi wam!" (Jan Paweł II - Kalisz, 4 czerwca 1979).
Przestrzeganie Bożego prawa, poszanowanie godności i nienaruszalności życia ludzkiego w dzisiejszym świecie wymaga wysiłku. Wytrwałość daje tylko modlitwa. I to właśnie my - Obrońcy Życia - przez czas trwania Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego pełną miłości modlitwą przemienimy szarą codzienność w Betlejem Boga. Na Mszy św. kończącej duchową adopcję tradycyjnie już składamy na ołtarzu różę - symbol naszej dziewięciomiesięcznej modlitwy, symbol uratowanego życia. Cieszy zawsze ogromny bukiet róż złożony po Mszy św. w Kaplicy przed Matką Bożą, a nasze serca napełniają się radością "oto gościmy Jezusa" to On powiedział, "Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje" (Mk. 9,37). Co rok, wciąż na nowo, zapraszamy do udziału w modlitewnym czuwaniu nad zagrożonym życiem! Zachętą niech będą słowa Jezusa Chrystusa: Wszystko, co uczyniliście jednemu z braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili" (Mt. 25,40).
Ewa Kukuła, Bogumiła Murias.
4.Grupa AA "Krokus"
Pierwsze spotkanie grupy AA KROKUS odbyło się w dniu 3.XII 1992 roku w mieszkaniu Sławka ze względu na brak własnego lokalu. W dniu tym Sławek obchodził drugą rocznicę abstynencji. W czasie tego spotkania, na które przybyli koledzy, aby złożyć mu życzenia, podjęto decyzję o poczynienie starań celem uzyskania zgody na korzystanie z salki katechetycznej przy parafii Opatrzności Bożej. Po spotkaniu z proboszczem tutejszej parafii księdzem Romanem Markiem i dzięki Jego życzliwości i zrozumieniu po zapoznaniu się  programem dwunastu kroków uzyskano zgodę na korzystanie z pomieszczenia.
Założycielami grupy byli: Sławek, Stefan, Janusz. Początkowo mitingi odbywały się w każdy poniedziałek o godzinie 18 30. Wkrótce termin spotkania zmieniono za zgodą grupy na środę godzinę 18 30 i ten termin jest stały. Dużym wsparciem dla grupy w jej początkach byli Jacek z grupy ORION oraz Zbyszek. Następnie dołączył brat Stanisław. Grupa od samego początku zyskała duże poparcie od przyjaciół i sympatyków ruchu AA. t.j. krucjaty wyzwolenia człowieka w osobie Zbyszka, Leona i Bogdana, którzy uczestniczyli już w pierwszym mitingu. W okresie o 3.XII. 1992 r. do końca marca 1993 r grupa zaczęła się powiększać, zaczęli przybywać nowi przyjaciele, którzy pragnęli zmieniać swoje życie, przestawać pić alkohol. Do grupy dołączyli Jacek i dwóch Andrzejów. Grupa liczy już dwanaście osób. Grupa AA KROKUS jest otwarta na tych, którzy pragną zaprzestać picia i zmienić swoje życie. Dla tych, którzy chcieliby się dowiedzieć więcej o chorobie alkoholowej, pierwsza środa miesiąca jest mitingiem otwartym, w którym mogą uczestniczyć osoby współuzależnione, jak i ci, którzy chcą się dowiedzieć, jak pomóc innym.
Grupa KROKUS jest znana nie tylko w Polsce, ale i za granicą. Odwiedzają nas przyjaciele z całej Polski jak i z USA, Słowacji, Ukrainy itd. Niesiemy posłanie tam, gdzie tego potrzeba, między innymi na inne grupy wolnościowe, jak i też do zakładów karnych.
Mottem grupy są słowa: "Darmo otrzymałeś, darmo daj". To znaczy, że jak ktoś poprosi o pomoc i przyjdzie na grupę, daj mu to, co ty na początku otrzymałeś, tj. ciepło, miłość, dziel się swoim doświadczeniem, siłą i nadzieją. Tak to trwa do dzisiaj. Każdy, kto chce i pragnie nie pić alkoholu, miejsce jego jest we Wspólnocie AA.
Alkoholizm to choroba duszy i ciała, lecz z tą chorobą można żyć, można tę chorobę zatrzyma. Pod jednym warunkiem, aby nigdy nie sięgnąć po alkohol. Po to służą te spotkania na grupie AA. Dzieląc się doświadczeniem siłą i nadzieją pracując na programie dwunastu kroków, żyć w zgodzie ze swoja Siłą Wyższą, Bogiem można wytrwać, można nie pić. Na grupie AA KROKUS dzięki życzliwości i zrozumieniu Kapłanów tutejszej parafii grupa AA trwa już siedemnaście lat. Dlatego też Wszystkim Uczestnikom, którzy spotykają się w tej parafii w tej salce jest milo i czuć ducha Wspólnoty, Ducha Opatrzności Bożej.
Boże, użycz mi pogody Ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić, odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić, mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego.
5.Koło przyjaciół Radia Maryja
Koło Przyjaciół Radia Maryja przy Parafii Opatrzności Bożej w Rzeszowie na Nowym Mieście zostało założone w czwartą rocznicę powstania Radia Maryja. Koło to powstało z inicjatywy parafianki Pani Krystyny Rychtarskiej przy aprobacie proboszcza księdza Romana Marka.
Oficjalna data rozpoczęcia działalności Koła to 12 grudnia 1995 r. W tym dniu została odprawiona Msza Św. w intencji Radia Maryja w kaplicy Opatrzności Bożej przez księdza Grzegorza Dudka, a po Mszy Św. została odmówiona modlitwa różańcowa. Na początku Koło liczyło kilka osób.
W styczniu 1996 r. odbyło się pierwsze spotkanie Koła, na którym zostały omówione sprawy organizacyjne. Do najważniejszych zadań Koła Przyjaciół Radia Maryja należą:
- modlitwa różańcowa za toruńską rozgłośnię Radia Maryja, za Ojczyznę, za Ojca św., biskupów, kapłanów, misjonarzy,
- wysyłanie "darów serca" na dalszy rozwój Radia i dzieł z nim związanych,
- rozprowadzanie prasy katolickiej, rozdawanie ulotek,
- angażowanie się we wszystkie akcje prowadzone za pośrednictwem Radia Maryja poprzez zbieranie podpisów i wysyłanie protestów,
- włączanie się w życie parafii poprzez prowadzenie adoracji Najświętszego Sakramentu oraz nabożeństw Drogi Krzyżowej.

Opiekunowie Koła Przyjaciół Radia Maryja:
Rozpoczęcie Imię i nazwisko Opiekuna Koła Zakończenie
09.1997 Ks. Marek Dąbek 07.2001
09.2001 Ks. Józef Grzyb 08.2002
02.2003 Ks. Jan Cienkosz 05.2003
06.2003 Ks. Jan Szymańczuk 08.2005
09.2005
08.2010
Ks. Andrzej Szpak
Ks. Marian Król
08.2010
Zadania Koła są realizowane w sposób następujący:
Spotkania członków Koła z Opiekunem odbywają się raz w miesiącu, z wyjątkiem okresu wakacyjnego (lipiec - sierpień).
Na spotkaniu we wrześniu są ustalane tematy spotkań formacyjnych na cały rok pracy. Spotkania są prowadzone w sposób aktywizujący wszystkich uczestników. Tematy są omawiane przez różne osoby, które z wyprzedzeniem, co najmniej miesięcznym zgłaszają chęć przygotowania się do jego realizacji. W ostatnich latach tematami wiodącymi były miejsca objawień się Matki Bożej (Fatima, Lourdes, Guadelupe), sanktuaria Matki Bożej w Polsce (Kalwaria Pacławska, Kodeń). Obecnie zapoznajemy się z żywotami świętych, którzy w sposób szczególny czcili Matkę Bożą.
- We wtorki przed Mszą św. o godz. 17.30 w kaplicy odmawiany jest różaniec w intencji Ojca Świętego, Ojczyzny. Radia Maryja i dzieł przy nim powstałych, Księży pracujących w naszej parafii, o powołania kapłańskie i zakonne, za dzieci poczęte i nienarodzone oraz w intencjach osobistych.
- W styczniu odbywają się spotkania opłatkowe.
- Wysyłane są dary pieniężne tzw. "dary serca" na utrzymanie Radia Maryja i Telewizji Trwam.
- Wśród zainteresowanych rozprowadzane są czasopisma: "Różaniec", "Rodzina Radia Maryja".
- Na tablicy ogłoszeń przeznaczonych dla Koła Przyjaciół Radia Maryja umieszczane są informacje i ogłoszenia dotyczące działalności Radia Maryja.
- Kilka razy w roku odprawiane są Msze Św. w intencjach Ojca Świętego, Ojczyzny, Radia Maryja i Opiekuna Koła.
- Zbieranie podpisów i wysyłanie protestów m.in.: przeciwko szykanowaniu Radia Maryja, przeciw legalizacji prawa do aborcji, przeciwko podpisaniu Traktatu Lizbońskiego, przeciwko prześladowaniu chrześcijan w świecie.
- Organizowanie i udział w pielgrzymkach do sanktuariów maryjnych.
- Prowadzona jest Kronika odzwierciedlająca dzieje Koła na przestrzeni wielu lat.

Największa aktywność Koła Przyjaciół Radia Maryja przypada na lata 1997-2001, gdy Opiekunem Koła był ks. Marek Dąbek. W tym czasie były organizowane coroczne pielgrzymki na Jasną Górę do Częstochowy na spotkania z Rodziną Radia Maryja. W okresie Wielkiego Postu członkowie Koła prowadzili Drogę Krzyżową, w Wielki Czwartek adorowali Najświętszy Sakrament. W październiku podczas nabożeństwa różańcowego prowadzili rozważania tajemnic różańcowych.
Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił rok 2002 Rokiem Różańca Świętego (trwającym od października 2002 do października 2003 r.). Listem apostolskim Rosarium Virginis Mariae z 16 października 2002 r. wzbogacił modlitwę różańcową o tajemnice światła. Członkowie Koła do odmawiania tajemnic światła przygotowywali się własnymi siłami gdyż w tym czasie Koło nie miało Opiekuna.
Ksiądz Jan Szymańczuk, który został opiekunem Koła od września 2003 r. zorganizował pielgrzymki do grobu błogosławionego Augusta Czartoryskiego w Sieniawie oraz do sanktuarium Matki Bożej w Kalwarii Pacławskiej. Podczas spotkań formacyjnych ksiądz J. Szymańczuk objaśniał w sposób zrozumiały treść encykliki o Eucharystii "Ecclesia de Eucharistia", wydanej przez Papieża Jana Pawła II w 2003 r. oraz treść listu apostolskiego o Różańcu Świętym "Rosarium Virginis Mariae"  i przybliżył członkom Koła nowe tajemnice.
W 2004 r. członkowie Koła wzięli udział w uroczystościach towarzyszących przeniesieniu relikwii błogosławionego Augusta Czartoryskiego do ołtarza bocznego Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w kościele p.w. św. Józefa w Przemyślu.
W lipcu 2007 r. Opiekun Koła ksiądz Andrzej Szpak zorganizował pielgrzymkę do sanktuarium Matki Bożej w Kodniu. Uczestnicy pielgrzymki oprócz modlitw u stóp łaskami słynącego obrazu Matki Bożej Kodeńskiej mieli możliwość wzięcia udziału w uroczystej Eucharystii wraz z młodzieżą uczestniczącą w Festiwalu Życia, który w tym czasie odbywał się w Kodniu. W drodze do Kodnia uczestnicy pielgrzymki poznawali historię i piękno ziemi ojczystej w tej części Polski, która jest mniej znana mieszkańcom Podkarpacia, m.in.:, Katedrę w Zamościu p.w. Zmartwychwstania Pańskiego, w której znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej Opieki, Świętą Górę Grabarkę, monaster św. Onufrego w Jabłecznej oraz muzeum Józefa Ignacego Kraszewskiego, które zostało utworzone w dworku jego dziadków w Romanowie.
Członkowie Koła uczestniczyli w uroczystościach koronacyjnych obrazu Matki Bożej w sanktuariach w Skalniku (2007 r.) oraz w Szczyrku na Górce (2008 r.).
W 2008 r. Opiekun Koła ks. A. Szpak został kilkakrotnie zaproszony do studia Radia Maryja, gdzie wraz z ojcem Ryszardem Sierańskim OMI prowadził audycję piątkową "Czas wzrastania".
Obecnie mimo ogłoszeń o spotkaniach z ambony i na tablicy ogłoszeń, Koło liczy stałych członków ok. 10 osób. Czasem przychodzą sympatycy Radia Maryja i wtedy jest nas więcej.
Dzieje Koła PRM opracowała Maria Polańska w oparciu o zapisy w Kronice Koła oraz informacje przekazane przez członkinie Koła - panią Krystynę Rychtarską i panią Wandę Nowicką oraz Opiekuna Koła ks. Andrzeja Szpaka.
6.Kręgi Rodzin Domowego Kościoła
Niech się odrodzi rodzina, polska rodzina:
szczególne przymierze Boga z ludźmi,
Imię Jego: Kościół Domowy. Amen."
Jan Paweł II, 4 pielgrzymka do Ojczyzny
(homilia w Masłowie 3.06.1991r.)

Domowy Kościół jest małżeńsko-rodzinnym ruchem świeckich w Kościele działającym w ramach Ruchu Światło-Życie. Współczesny człowiek, także współczesna rodzina doświadcza różnych form zagubienia, z którymi trudno się zmierzyć bez oparcia zakorzenionego w wierze i powrotu do źródeł chrześcijaństwa.
Sobór Watykański II dał nam na nowo poczucie, że Kościół to wspólnota ludzi przeżywających osobiście i w kontaktach z innymi swoją relację z Bogiem. Jednym z nurtów posoborowej odnowy Kościoła w Polsce stał się Ruch Światło-Życie, który odegrał szczególną rolę w kształtowaniu współczesnej polskiej religijności.
Nazwę Ruch Światło-Życie przyjęto oficjalnie w 1976 roku na I Krajowej Kongregacji Odpowiedzialnych, ale zapoczątkowany on został już w roku 1954 przez Ks. Franciszka Blachnickiego i wyrastał bezpośrednio z ruchu oazowego, początkowo oaz dziecięcych, potem młodzieżowych. Nowa rodzinna gałąź Ruchu pod nazwą Domowy Kościół łączy w sobie charyzmat Ruchu Światło-Życie i Międzynarodowego Ruchu Małżeństw Katolickich Eguipes Notre Dame (END) i ma na celu pracę formacyjną z małżeństwami i rodzinami, pogłębianie duchowości małżeńskiej, umacnianie relacji rodzinnych oraz więzi ze wspólnotą parafialną. Ruch dąży do odnowy małżeństwa i rodziny poprzez elementy formacyjne (zwane zobowiązaniami) takie jak: codzienna modlitwa osobista, małżeńska, rodzinna, regularne spotkania ze Słowem Bożym, comiesięczny dialog małżeński, reguła życia, czyli systematyczna praca nad sobą i uczestnictwo w rekolekcjach. Rekolekcje leżały u podstaw tworzenia się Ruchu. Ks. Franciszek Blachnicki kładł wielki nacisk na formowanie się "nowego człowieka" począwszy od lat dziecięcych. Oazy rekolekcyjne dla grup rodzinnych podjęto w czasie wakacji 1973r. w Krościenku n/Dunajcem, gdzie do dziś znajduje się duchowa kolebka Domowego Kościoła.
Domowy Kościół tworzą Kręgi Rodzin. Krąg Rodzin to mała wspólnota (od 4 do 7 małżeństw, z których jedno jest parą animatorską), spotykająca się raz w miesiącu w domu u poszczególnych rodzin. W ruchu Domowego Kościoła obowiązuje zasada: "równi służą równym" dlatego wiek, staż małżeński, pochodzenie, wykształcenie, czy różnorodność zainteresowań nie ma znaczenia w budowaniu wspólnoty.
Spotkanie kręgu składa się z trzech części:
- towarzyskiej ( przy herbatce dzielimy się swoją codziennością),
- modlitewnej ( odczytujemy fragment Pisma Św. i dzielimy się tym Słowem Życia, następnie w modlitwie uwielbienia, dziękczynienia, przeproszenia i prośby zwracamy się do Boga polecając sprawy osobiste, małżeńskie, rodzinne, parafialne i wszystko to co kryją nasze serca zawierzamy przez ręce Maryi Najlepszemu Ojcu),
- formacyjnej (dzielimy się realizacją przyjętych zobowiązań, to znaczy osiągnięciami i trudnościami w rozwoju życia duchowego).

Tematy comiesięcznych spotkań związane są z problematyką przeznaczoną na dany rok pracy formacyjnej (np. "Kościół jako wspólnota", "Rok rodziny", "Modlitwa", "Rok Ducha Św.", "Z Apokalipsą w III tysiąclecie", "Rok Różańca Św.", "Dążenie do dojrzałości chrześcijańskiej", "Rok Eucharystii", "Dać świadectwo nadziei", "Pamięć i tożsamość", "Idźmy i głośmy", "Czyńcie uczniów ze wszystkich narodów"). Przybliżanie sobie danej tematyki pozwala na pogłębienie wiedzy religijnej oraz życie bieżącymi sprawami kościoła powszechnego.
Bardzo ważną rolę w tworzeniu i pracy Kręgów Rodzin DK odgrywają kapłani. Dla prawidłowego funkcjonowania wspólnoty niezbędna jest obecność księdza moderatora - doradcy i opiekuna duchowego.
Ruch Kręgów Rodzin Domowego Kościoła stał się najliczniejszym ruchem rodzinnym nie tylko w Polsce, ale i zagranicą (m.in. w takich krajach jak: Białoruś, Ukraina, Słowacja, Kanada, Stany Zjednoczone).
Na Nowym Mieście w Rzeszowie zręby Kościoła Żywego tworzyły się niemal równocześnie z rozpoczęciem budowy kościoła murowanego. Inicjatorem obydwu tych wielkich budowli był ks. proboszcz Roman Marek. Pomimo trudu budowy świątyni był duchowym opiekunem rodzin, które zachęcał do włączania się do Domowego Kościoła. Był kapłanem wielkiego serca i niespożytej energii. Dzięki pomocy ks. Moderatora Romana Marka powstały przy naszej parafii 4 kręgi. Ks. Proboszcz sam prowadził wszystkie kręgi uczestnicząc w comiesięcznych spotkaniach. Nigdy nie szczędził sił i troski, aby rozwijać dzieło, które miało coraz bardziej jednoczyć i budować społeczność parafialną. Kolejni księża, którzy sprawowali opiekę duchową nad rodzinami z Domowego Kościoła to między innymi: ks. Sławomir Zdoliński, ks. Józef Grzyb, ks. Jan Szymańczuk, ks. Kazimierz Skałka, ks. Leszek Leś, ks. Krzysztof Golba, ks. Proboszcz Jan Cienkosz, ks. Stanisław Konior, ks. Edwin Słuczan-Orkusz.
W tym "Kościele domowym" doświadczamy obecności Bożej - Bo gdzie dwóch lub trzech gromadzi się w imię Moje, ja jestem pośród nich - to zapewnienie Jezusa. Przybliżając się coraz bardziej do Boga, doświadczając Jego Miłości, poznając Jego plan względem każdego z nas stajemy się bliżsi sobie w naszych małżeństwach, rodzinach, a także pozwala nam to doświadczać wspólnoty Kościoła.
Kręgi Rodzin Domowego Kościoła włączają się aktywnie w życie parafii.
Papież Benedykt XVI w 2005 roku, w przemówieniu  Ad limina Apostolorum zachęcał do tworzenia w Polsce wspólnot Domowego Kościoła, tak powiedział:
(…) "Duchowość tego ruchu koncentruje się na spotkaniu z Bogiem w Piśmie Świętym i w Eucharystii. Stąd ruch ten jest głęboko związany z parafią i jej życiem liturgicznym"(…)
Budowanie wspólnoty to przede wszystkim uczestnictwo w ofierze Mszy Św. Rodziny z Kręgów Rodzin DK (od 2009r. wspólnie z AK) w każdą pierwszą sobotę miesiąca uczestniczą we mszy św. w kościele parafialnym Opatrzności Bożej, włączając się w oprawę liturgiczną (komentarze, czytania, modlitwę wiernych, składanie darów ofiarnych). To piękne świadectwo, kiedy np. cała rodzina w czasie Mszy Św. idzie w procesji z darami. W głębszym przeżywaniu Eucharystii pomaga również oprawa muzyczna, którą często przygotowują rodziny z DK. Po mszy św. gromadzimy się w kaplicy Opatrzności Bożej, gdzie wspólnie odmawiamy różaniec - polecając Matce Bożej sprawy osobiste, rodzinne, małżeńskie, modlimy się w intencjach parafii, ojczyzny i tego, co kryją nasze serca. W Święto Świętej Rodziny wspólnota Domowego Kościoła gromadzi się na Eucharystii dziękując za powołanie do życia w małżeństwie jednocześnie polecając wszystkie rodziny - szczególnie te przeżywające kryzys - Świętej Rodzinie z Nazaretu prosząc o dar Miłości.
Rodziny z Domowego Kościoła w ciągu roku liturgicznego biorą czynny udział w adoracjach (np. w czasie Triduum Paschalnego),  czuwaniach (np. przed świętem Zesłania Ducha Św.),nabożeństwach  (np. prowadząc rozważania drogi krzyżowej, czy różaniec w październiku) i innych uroczystościach (np. procesja Bożego ciała - przygotowując ołtarze).
Wielkim przeżyciem jest  udział w nabożeństwach fatimskich, które odbywają się w parafii Katedralnej w Rzeszowie. W miesiącu lipcu oprawę liturgii Mszy Św. i prowadzenie różańca przygotowuje nasza parafia. Wśród różnych grup znalazły się też wiele razy Kręgi Rodzin. W wydawanej w naszej parafii gazecie pt. "Znak Opatrzności" z sierpnia 2000 roku możemy przeczytać: "…  do świątyni katedralnej przybyła ze śpiewem rzesza wiernych pod przewodnictwem ks. Proboszcza Romana Marka. Uwagę uczestników zwróciło dwoje dzieci ubranych w skromne stroje ludowe na podobieństwo dzieci fatimskich Hiacynty i Franciszka. Udział dzieci w Eucharystii i modlitwie różańcowej był bardzo aktywny i wzruszający, pięknie wykonały swoje role, czytając Słowo Boże, śpiewając psalm, zanosząc modlitwę wiernych, a w czasie różańca prowadząc rozważania tajemnic. Były to proste dialogi dzieci fatimskich z Matka Bożą wzywające do pokuty i nawrócenia. Pobudzały one uczestników do głębokiej refleksji osobistej. Rozważaniom towarzyszyła melodia pieśni "Z dalekiej Fatimy" grana przez dzieci na skrzypcach. Słowa Ewangelii "Jeśli się nie staniecie jako dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego" stały się mottem homilii, w której ks. Roman Marek podkreślił potrzebę kształtowania w naszym życiu postawy prostoty, szczerości i otwartości serca " na wzór dziecka…"
W tym samym 2000 roku odbyła się konsekracja naszego kościoła parafialnego, której dokonał ks. Kardynał Józef Glemp. W to historyczne wydarzenie włączyły się też czynnie rodziny z Domowego Kościoła: składanie darów ofiarnych komentowali państwo Wanda i Jacek Kotowie, w procesji z darami szli państwo Ewa i Krzysztof Kukułowie oraz Teresa i Andrzej Głodzikowie.("Znak Opatrzności" Nr 4 str.4).
Inicjatywa zakupu figury Matki Bożej Wspomożenia Wiernych do naszego kościoła zrodziła się we wspólnocie Kręgów Rodzin na spotkaniu kręgu, które odbyło się w maju 1977 roku, potem "pałeczkę" przejęła Akcja Katolicka…( "Znak Opatrzności" Nr 6 str.3).
Działalność Kręgów Rodzin DK nie ogranicza się tylko do parafii, ale ma charakter misyjny. Małżeństwa zajmują się pilotowaniem nowo powstających kręgów w innych parafiach również poza diecezją rzeszowską, a także służą w czasie rekolekcji organizowanych w kraju i zagranicą.
Wiele osób z Domowego Kościoła należy do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, co jest wielkim darem dla rodziny, parafii oraz naszej Ojczyzny.
Jednym z elementów formacji rodzin z Ruchu Domowego Kościoła jest udział w rekolekcjach. Małżeństwa i rodziny z DK biorą udział w rekolekcjach wakacyjnych (15-dniowych), ewangelizacyjnych (ORAR O, I, II i III stopnia), tematycznych, czy Dniach Skupienia, włączając się też czynnie w ich organizację.
Rekolekcje w naszej parafii organizowane przez DK:
- listopad 1990 ORAR stopnia "O", prowadzone przez ks. dr Romana Wawro i p. Krystynę Szymczak
- 22-24 październik 1999 – Rekolekcje Ewangelizacyjne ( ks. dr Roman Wawro, p. Krystyna Szymczak) organizowane wspólnie z parafią katedralną
- 3 listopada 2001 odbył się Dzień Skupienia Diakonii Modlitwy Ruchu Domowy Kościół. Wiodącym tematem była modlitwa osobista. Konferencje i Słowo Boże głosił ks. Moderator Józef Grzyb. Słuchanie Słowa Bożego, osobista medytacja oraz adoracja pozwoliły uczestnikom doświadczyć bliskości Boga i Jego wielkiej Miłości do człowieka. Uwieńczeniem tego czasu skupienia było przeżycie Eucharystii, która była dziękczynieniem za doświadczenie wspólnoty z Bogiem i drugim człowiekiem
- 16-18 listopad 2001 – Rekolekcje tematyczne "Ślubuję Ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską" (SP Nr 23), prowadzone przez ks. J. Łojka i M. S. Lelków
- 9-11 marca 2007 - Rekolekcje ewangelizacyjne "Przypatrzcie się powołaniu waszemu" (Gimnazjum nr 7), prowadzenie ks. Stanisław Grzyb i H. M. Knottowie

W ciągu każdego roku pracy rodziny należące do Domowego Kościoła spotykają się w większym gronie np. z okazji Świąt Bożego Narodzenia, czy Świąt Wielkanocnych na spotkaniach diecezjalnych. Organizowane są też pielgrzymki np. do Niechobrza (KWC), Kalisza do Sanktuarium Św. Józefa (zawierzenie rodzin) oraz na zakończenie roku pracy w czerwcu do Matki Bożej Łaskawej w Chmielniku.
Jaka była działalność wspólnoty Kręgów Rodzin na przestrzeni 25 lat istnienia parafii Opatrzności Bożej w Rzeszowie mogą świadczyć  świadectwa małżeństw należących do tej wspólnoty:
Świadectwo wiary małżonków  Teresy i Andrzeja Głodzik w 25-lecie parafii Opatrzności Bożej, 26-lecie wzrastania we wspólnocie Kręgów Rodzin DK i w 27-lecie przyjęcia sakramentu małżeństwa.
Dwadzieścia pięć lat temu, jako młodzi małżonkowie przeżyliśmy swoje pierwsze rekolekcje Oazy Rodzin w Ustrzykach Dolnych, które prowadził młody ksiądz Jan Ozga wikariusz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzeszowie.
Początki parafii Opatrzności Bożej wiążą się dla nas z rozpoczęciem działalności pierwszego Kręgu Rodzin Domowego Kościoła Ruchu Światło-Życie, którego byliśmy uczestnikami. Pozostali członkowie to: Krystyna i Bolesław Szymczakowie - animatorzy, Stanisława i Eugeniusz Kalandykowie, Monika i Stefan Miąsikowie, Lidia i Leszek Czachorowie, Anna i Andrzej Kędziorowie, Maria i Adam Kuźniarowie. Naszym Moderatorem został pierwszy proboszcz parafii Opatrzności Bożej ks. Roman Marek i był nim do końca swoich dni. Troszczył się o nas, chętnie dzielił się z nami swoją troską o parafię, a my ofiarowaliśmy Mu modlitwę w Jego intencjach. Wielokrotnie widzieliśmy Jego zmęczenie, ogromny wysiłek, ale też radość ze spotkania, ożywienie, otwartość na problemy naszych młodych małżeństw. Ks. Roman zapragnął, aby powstały w parafii kolejne kręgi rodzin, do których mogłyby włączyć się inne małżeństwa. Dlatego już w niecały rok po erygowaniu parafii Opatrzności Bożej odbyły się rekolekcje ewangelizacyjne, których owocem było powstanie drugiego kręgu rodzin w skład którego weszły rodziny: Maria i Marian Pawłowscy, Zofia i Stanisław Czumowie, Halina i Leon Hoffmanowie, Halina i Wiesław Ożogowie, Halina i Antoni Klęskowie, Wanda i Jacek Kotowie. W kolejnych latach powstawały następne kręgi w skład których wchodziły następujące rodziny: Zofia i Bogusław Rzucidłowie, Stanisława i Andrzej Machowie, Wiktoria i Czesław Nowakowie, Izabela i Wiesław Kwiatkowscy, Krystyna i Edward Midurowie, Łucja i Waldemar Ostrowscy, Danuta Pałys , Marta i Tomasz Bieleccy, Lucyna i Zbigniew Mullerowie, Ewa i Krzysztof Kukułowie, Bogusława i Jan Muriasowie, Krystyna i Robert Rychtarscy, Renata i Sławomir Warzochowie, Halina i Józef Różańscy, Agnieszka i Marcin Pazdanowie, Katarzyna i Daniel Betlejowie. Rodziny te były małym kościołem we wspólnocie, w parafii i diecezji.
25 lat naszego małżeństwa, 25 lat trwania we wspólnocie w parafii Opatrzności Bożej jest ze sobą ściśle związane, zespolone w służbie Panu Bogu i człowiekowi. Służyliśmy na miarę naszych możliwości jako animatorzy kręgu, jako para rejonowa, a obecnie w diakonii życia. Nasza posługa w kościele parafialnym przeplatała się z posługą w "kościele domowym" - jakim jest nasza rodzina. Żywo uczestniczyliśmy w takich nabożeństwach jak różaniec, droga krzyżowa, nabożeństwa majowe, procesji Bożego Ciała, w czuwaniach Wielkiego Tygodnia, adoracjach Najświętszego Sakramentu, czuwaniach przed Zesłaniem Ducha Świętego, przez udział w liturgii pierwszych sobót czy żywe uczestnictwo w ważnych wydarzeniach kościoła jak różaniec fatimski w katedrze, pielgrzymki na spotkanie z Janem Pawłem II, do Kalwarii Pacławskiej, do Sanktuarium Pani Szczyrkowskiej.
Obecność na spotkaniach kapłana moderatora w naszych domach jest błogosławieństwem dla naszych rodzin. Jednocześnie czuliśmy, że dla kapłana nasze spotkania modlitewno-formacyjne są również czymś ważnym.
Przeżywanie 25 - lecia parafii to dobry czas na podsumowanie. Dziś jest ogromna potrzeba ewangelizacji. Wspólnoty Kręgów Rodzin to forma nowej ewangelizacji, to propozycja nowych dróg i sposobu na życie, aby było ono szczęśliwe, to sposób na dotarcie do drugiego człowieka, na pokonywanie trudności, przeszkód, umacnianie w cierpieniu przez współcierpienie oraz obecność, przez podejmowanie odpowiedzialności za drugiego człowieka.
25 lat życia w parafii, gdzie punktem centralnym jest Świątynia Pana nauczyło nas żyć modlitwą, wiarą, nadzieją i miłością w naszych rodzinach, wśród sąsiadów, w środowisku pracy, w każdym miejscu i czasie. Ten czas się nie kończy, a 25 lat zobowiązuje do dalszej pracy, do ciągłego wzrastania, do podnoszenia sobie poprzeczki, aby być bliżej Jezusa Chrystusa. To mobilizacja do większej modlitwy, do większego wysiłku, do nieustannej gotowości mówieniu Bogu fiat. Niech będzie chwała i dziękczynienie Bożej Opatrzności za opiekę nad naszą rodziną i naszą małą wspólnotą wiary, za sakramenty kościoła, za błogosławieństwo i obecność kapłanów w naszym życiu i naszej rodzinie.
Teresa i Andrzej Głodzikowie
"Do Ruchu włączyliśmy się dzięki inicjatywie księdza proboszcza Romana Marka, który był duszą i sercem kręgów. Jako małżonkowie nie możemy zbawić się inaczej, jak poprzez coraz pełniejsze jednoczenie się ze swoim małżonkiem. Nawet jeśli jeden dla drugiego jest krzyżem na tej drodze, to sakrament małżeństwa jest źródłem łaski i siły. Trwanie ponad 20 lat w Ruchu daje nam pokój serca, przekonanie i pewność, że kroczymy słuszną drogą. Pragnienie codziennego odczytywania i pełnienia woli Bożej jest źródłem prawdziwego światła i radości niezmąconej jakimkolwiek niepokojem płynącym z poszukiwania własnych wizji i dróg. Wpatrując się w Świętą Rodzinę uczymy się od Niej pokory, posłuszeństwa oraz zaufania Bogu. To On sam nas prowadzi i wiemy, że obroni nas od wszelkich niebezpieczeństw, bo nigdy nie opuszcza tych, którzy całkowicie Jemu się poddają i ufają bez zastrzeżeń".
Wanda i Jacek Kot
"Od dawna uczestniczyliśmy w mszach kręgów rodzin Domowego Kościoła. Nabożeństwa te miały w sobie coś, co pociągało. Po rekolekcjach wielkopostnych, których tematyka związana była z rodziną i kręgami rodzin Domowego Kościoła, padło zaproszenie do udziału w tym ruchu. Wtedy zrozumieliśmy, że uczestniczyć to nie znaczy przyglądać się i podziwiać. Zrozumieliśmy, że to skierowanie zaproszenia - do wszystkich chętnych - dotyczy również i nas. Jakiś głos wewnętrzny nie pozwolił nam odejść bez odpowiedzi. Pan powołał nas, abyśmy mogli Go bardziej poznać, pogłębić naszą wiarę i świadcząc własnym życiem pomogli innym odnaleźć drogę do Boga. Bogu niech będą dzięki za ten dzień, w którym On zaprosił nas do współpracy w kręgu rodzin Domowego Kościoła".
Bogumiła i Jan Muriasowie
"Owocami przynależności do DK są: wzrost wzajemnej jedności i miłości między małżonkami, lepszy, serdeczniejszy kontakt z dziećmi ( zrozumienie ich problemów i psychiki), otwarta postawa wobec innych małżeństw, chętne wzajemne okazywanie pomocy, rozbudzenie ducha modlitwy, pomoc w radzeniu sobie z trudnymi sytuacjami życiowymi i kryzysami. Rodziny skupione w Domowym Kościele cechuje wielka wzajemna życzliwość, otwarcie na drugiego człowieka. Dzięki przynależności do Kręgów Rodzin DK możemy pogłębiać swoją duchowość, aby stawać się bardziej "Żywym Kościołem".
Naszym pragnieniem jest zachęcenie innych rodzin do przystąpienia do ruchu, aby tworzyć jedną wielką rodzinę.
Opracowanie:
Stanisław i Andrzej Mach,
Marta i Tomasz Bieleccys.
7.Parafialna rodzina różańcowa
W parafii Opatrzności Bożej od modlitwy różańcowej wszystko się zaczęło. Była to pierwsza modlitwa, którą grupka wiernych pod przewodnictwem ks. Romana Marka odmówiła w uroczystość MB Różańcowej w dniu siódmego października 1984 r. pod krzyżem przed blaszanym barakiem. Od tamtej chwili Różaniec święty jest modlitwą rozważaną indywidualnie i we Wspólnotach, z których najliczniejsza jest Rodzina Różańcowa.
W parafii "Żywy Różaniec" oficjalnie założony został w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, w 1985 r. przez ks. proboszcza Romana Marka. Przyjęcia niewiast, mężczyzn, młodzieży i dzieci odbywały się na zasadzie dobrowolności. Dzień 8 grudnia 1985 r. był uroczystym dniem przyjęcia róż niewiast pod wezwaniem: MB Różańcowej, MB Fatimskiej, MB Wspomożenia Wiernych, MB Nieustającej Pomocy, MB Zwiastowania Najświętszej Marii Panny, MB Anielskiej, MB Częstochowskiej. Wówczas mężczyźni utworzyli dwie róże: pierwsza p.w. Świętego Józefa i druga p.w. Świętego Maksymiliana Marii Kolbe.
W kolejnych latach powstawały następne róże niewiast: MB Wniebowziętej, MB Bolesnej, MB Niepokalanego Poczęcia (1987), MB Królowej Polski, (1991), MB Królowej Świata (1994), a nieco później MB Matki Kościoła, MB Łaskawej, MB Królowej Pokoju. W roku Jubileuszowym postała trzecia róża mężczyzn p.w. Opatrzności Bożej.
Należy nadmienić, iż na zakończenie obchodów pięciolecia parafii w 1990 roku został ufundowany przez Rodzinę Różańcową sztandar.
Aktualnie w parafii modli się:
- piętnaście róż niewiast,
- trzy róże męskie,
- cztery róże Krwi Chrystusa,
- jedna róża Rodzin

Uroczyste zmiany tajemnic dokonywane są w pierwszą niedzielę miesiąca obecnie po Mszy św. o godzinie 1130. Przez te wszystkie lata członkowie Rodziny Różańcowej omadlają intencje Ojca Świętego, Kościoła w Polsce i własne, nieustannie dziękując Bożej Opatrzności, za niezliczone dary, które Parafia otrzymała przez te dwadzieścia pięć lat istnienia. Oprócz modlitwy od samego początku poszczególne róże (zgodnie z harmonogramem dyżurów) dbają o wystrój świątyni i pomagają w różnych pracach koniecznych do odpowiedniego funkcjonowania Parafii.
8.Stowarzyszenie Matki Bożej Patronki Dobrej Śmierci
Dobrze żyć - to wiele, dobrze umrzeć to wszystko !
Stowarzyszenie Matki Bożej Patronki Dobrej Śmierci zwane też Apostolstwem zostało zatwierdzone przez papieża Piusa X 22 lipca 1908 roku i powierzone opiece misjonarzy ze Zgromadzenia Najświętszej Maryi Panny we Francji (w Tinchebray) .W Polsce kard. Józef Glemp oficjalnie zatwierdził ( 30 maja 1987 roku)Polską filię tego Apostolstwa Dobrej Śmierci w Górce Klasztornej w najstarszym Sanktuarium Maryjnym pod opiekę Misjonarzy Świętej Rodziny.Zgodnie z Konstytucją Apostolską z dnia 1 stycznia 1967 roku opublikowaną przez papieża PawłaVI Święta Penitencjaria Apostolska udzieliła Apostolstwu Patronki Dobrej Śmierci 11 czerwca 1987 roku odpustów:
- w dniu wstąpienia do Apostolstwa,
- w uroczystość Św. Józefa (19.03)
- w święto Nawiedzenia NMP (31.05)
- w Święto Michała Archanioła (29.09)
- w święto MMB Bolesnej (15.09)
- w święto Św. Teresy od Dzieciątka Jezus (1.10)
Apostolstwo Matki Bożej Patronki Dobrej Śmierci zostało założone w Opatrzności Bożej w 1995 roku przez ks. dyr. Piotra Żelichowskiego misjonarza Świętej Rodziny w Górce Klasztornej, gdyż wyraził na tozgodę śp. Ks. Roman Marek pierwszy Proboszcz w naszej parafii. Otrzymałam świadectwo delatora tej Wspólnoty. Obecnie dyrektorem Apostolstwa P.D.Ś. w Polsce jest ks. J. Antoni Żebrowski misjonarz Świętej Rodziny w Górce Klasztornej.
Piętnaście lat temu w 1995 roku warunki do działania Wspólnoty były trudne, ponieważ zamiast kościoła mieliśmy blaszany barak, w zimie nie było warunków na spotkania modlitewne, więc starałam się pozyskiwać jak najwięcej członków do Wspólnoty, wysyłając listy nowych osób do Górki Klasztornej wraz z zebranymi ofiarami na rozwój tego dzieła i zawsze otrzymywałam podziękowanie i wiadomość, że osoby te już są wpisane do Księgi. Wpisałam 150 osób należących do Opatrzności Bożej, prosząc o modlitwę osobistą na Różańcu oraz o zapoznanie się modlitwami w rozdawanym dyplomiku na wypadek śmierci i odpustach. W tym czasie kościół był w budowie, żyliśmy nadzieją, że doczekamy się chwili, gdzie wszyscy spotkamy się na wspólnych modlitwach.
Chętnych przybywało, wiedzieli o łaskach, jakie spływają przez codzienne Msze Św. sprawowane przez Misjonarzy Świętej Rodziny za żywych i zmarłych członków Apostolstwa.
Musze nadmienić, ze ogromnym przeżyciem dla wiernych był pamiętny dzień 11 czerwca 1996 roku, gdy kościół w budowie palił się na naszych oczach i nie było można tego pożaru ugasić. Poważna choroba ks. Proboszcza, szpital i śmierć 14 maja 2001 roku. Ogromny smutek z powodu braku kościoła i Proboszcza. Nikt nie myślał o Wspólnocie i na bardzo długi czas była luka, gdy nie robiłam nic z wyjątkiem cichej modlitwy do chwili przybycia do parafii nowego Proboszcza ks. Jana Cienkosza. Zwróciłam się z prośbą, by w ogłoszeniach parafialnych przypomniał o istnieniu Apostolstwa Patronki Dobrej Śmierci, że znikoma grupka zapisanych każdego miesiąca modli się w kaplicy. Podziałało "zaraz zauważyłam większą ilość osób. Jednak już trudno naprawić to, co się straciło od początku. Nie odzyskam tych osób, które odwykły przez długą przerwę od spotkań modlitewnych. Obecnie jeden raz w miesiącu, w każdą ostatnią sobotę miesiąca pół godziny przed wieczorną Mszą Św. prowadzimy w kaplicy rozważania i różaniec do Siedmiu Boleści Matki Bożej w intencji za żywych i zmarłych członków Wspólnoty, polecamy Bogu i Matce Najświętszej Kościół Święty, Ojca Świętego, Ojczyznę, duszpasterzy, misjonarzy rodziny, młodzież, grzeszników, chorych, uzależnionych" w ciągu całego roku uczestniczymy w składkowych Mszach Świętych. Bierzemy udział w spotkaniach opłatkowych organizowanych przy kościele Misjonarzy Świętej Rodziny, gdzie przyjeżdża z Górki Klasztornej zawsze jeden z Księży lub dyr. Sanktuarium ks. A. Żebrowski.
Jeden raz w roku bierzemy udział w rekolekcjach w Niechobrzu lub w Radomyślu nad Sanem za Stalową Wolą. Z powodu wieku wyjeżdża na nie niewielka ilość osób. Rozprowadzamy materiały i biuletyny "Nadzieja i życie", modlitewniki, kalendarze, kasety, książki, różańce.
Przez te swoje modlitwy pragniemy wyjednać:
- Dla wiernych katolików - wytrwanie w łasce uświęcającej,
- Dla obojętnych religijnie i grzeszników - łaskę nawrócenia,
- Dla wszystkich - łaskę Dobrej Śmierci
9.Salezjanie współpracownicy
W 1878 roku na I Kapitule Generalnej Zgromadzenia ks. Bosko podkreślił gorące pragnienie ogarnięcia swoim duchem i włączenia w realizację różnych projektów ludzi wierzących, świeckich. Stworzył dzieło Współpracowników wierząc, że rozszerzy się ono na cały świat.
Historia działalności Stowarzyszenia Współpracowników Salezjańskich (taka nazwa obowiązywała w latach 1986 - 2006) jest bogata. W kronice Stowarzyszenia czytamy:  10 grudnia 1989 roku o godz. 16.00 została odprawiona Msza św., a po niej odbyło się spotkanie inaugurujące działalność Salezjańskich Współpracowników Kościoła przy Parafii Opatrzności Bożej. W spotkaniu uczestniczyli ks. Michał Szafarski z Krakowa - delegat ks. inspektora ds. Pomocników, ks. Roman Marek pan Stanisław Bieda-przewodniczący Rady SWS Kraków i pani Maria Zając - członek Rady SWS Kraków oraz dwadzieścia siedem osób z Nowego Miasta.
Tyle kronika, a tak naprawdę to Współpracownicy są od początku Salezjańskiego Dzieła. Już jesienią 1983 roku ks. Roman Marek nawiązał kontakt z niektórymi mieszkańcami Nowego Miasta i Drabinianki, by przygotować tak ważny dzień - 7 października 1984 roku. Dzień wcześniej przed uroczystością Matki Bożej Różańcowej - grupa wtajemniczonych pomocników - posprzątała blaszany barak, ustawiony został przed nim Krzyż, w środku ołtarz, a wieczorem zostali mieszkańcy najbliższych bloków powiadomieni o pierwszej Mszy świętej. Od tego czasu przez następne dni, tygodnie, miesiące, lata aż po dzień dzisiejszy Współpracownicy pomagają Salezjańskiemu Dziełu najlepiej jak potrafią na miarę swoich możliwości i umiejętności. Zaangażowane były i po dzień dzisiejszy są ich całe rodziny w różnych pracach: porządkowych, organizacyjnych, budowlanych. We Wspólnocie SSW bardzo ważna była i jest modlitwa. To Współpracownica Salezjańska od samego początku wraz z innymi parafiankami pomimo, nieraz trudnych warunków rozpoczyna dzień śpiewem godzinek (przez 16 lat w kaplicy a od 2000 roku w już w kościele). Comiesięczna Msza św., a po niej obowiązkowo spotkanie formacyjne. Ciągła formacja pomaga przeżywać własne życie w sposób harmonijny, integrując życie duchowe z zawodowym, posługę w posłannictwie ze zobowiązaniami powołaniowymi. Pogłębieniu formacji duchowej służyły: dni skupienia, konferencje pielgrzymki kongresy oraz studia międzyinspektorialne, które były organizowane głównie w Częstochowie u stóp Pani Jasnogórskiej.
Pierwsze uroczyste przyrzeczenie złożyła 25 osobowa grupa w dniu 30 listopada 1994 roku podczas uroczystej Eucharystii, której przewodniczył Delegat Inspektorialny ks. Michał Szafarski z Krakowa. Składający uroczyste przyrzeczenia otrzymali pamiątkowe dyplomy i zostali włączeni do Rodziny Salezjańskiej.
Do sierpnia 1997 roku opiekunem duchowym i inspiratorem wszelkich działań był ks. Roman Marek, a 12 września tegoż roku uroczystą Mszą św. rozpoczęto współpracę z nowym Delegatem Lokalnym ks. Markiem Dąbkiem, która trwała do września 2001 roku.
W lutym 1999 roku Wspólnota została powiększona o Salezjańskich Współpracowników z Jasła i wspólnie staraliśmy się zgłębiać i czynnie realizować pedagogię św. Jana Bosko, która jest niezaprzeczalnie najnowocześniejszym podejściem do wychowania młodego pokolenia.
W ciągu tych kilkunastu lat działalności Stowarzyszenia miały miejsce szczególne wydarzenia, w których Współpracownicy z naszej parafii brali czynny udział. Należy do nich zaliczyć między innymi:
- II Kongres Współpracowników, który odbył się w Bolonii w 1995 roku w którym z naszej parafii uczestniczyła Janina Błażej.
- uroczystości w Oświęcimiu z okazji 100-lecia obecności Salezjanów w Polsce i spotkanie z Przełożonym Generalnym Zgromadzenia Salezjańskiego ks. Juanem Edmundo Vecchi (VIII następcą Świętego Jana Bosko) - 1998 roku
- spotkanie z Radcą Generalnym Rodziny Salezjańskiej ks. Van Hecke w Rzeszowie-1999
- przejście do nowego kościoła - wigilia 1999
- jubileusz -10 lat oficjalnej działalności SWS w parafii - styczeń 2000
W lipcu 2001 roku Opiekunem, a zarazem Delegatem Lokalnym został ks. Jan Cienkosz. W ciągu trzech lat współpracy wiele wydarzyło się we Wspólnocie m. in. zostało ukończone i oddane do pełnego użytkowania Oratorium Miały też miejsce bardzo podniosłe uroczystości religijne w parafii; pierwsze Misje Św., Nawiedzenie MB w kopii Cudownego Wizerunku z Jasnej Góry, ponadto organizowane były na poziomie lokalnym, a także inspektorialnym rekolekcje, dni skupienia, różne nabożeństwa, między innymi w Siedliskach rodzinnej miejscowości ks. Józefa Kowalskiego, spotkanie w Oświęcimiu we wrześniu 2002 z IX następcą Świętego Jana Bosko ks. Pascual Chavez – Przełożonym Generalnym Zgromadzenia Salezjańskiego, którego w imieniu wszystkich Współpracowników z Inspektorii Św Jacka witała Janina Błażej (wówczas koordynator Inspektorialny SSW.
Od września 2004 roku Opiekunem Duchowym, a zarazem Delegatem Lokalnym został ks. Kazimierz Skałka. W czasie spotkań formacyjnych ks. Delegat szczególną uwagę poświęcił Świętym i Błogosławionym z Rodziny Salezjańskiej zwłaszcza Ks. Augustowi Czartoryskiemu.
W październiku 2004 roku wspólnie z Rodziną Salezjańską z całej Polski Salezjanie Współpracownicy wzięli udział w dziękczynnej Mszy św. w Przemyślu za dar beatyfikacji Ks. Augusta Czartoryskiego, której dokonał Ojciec Święty Jan Paweł II 25 kwietnia w Rzymie
W maju 2005 roku w oktawie Bożego Ciała wyruszyliśmy wraz z Delegatem Lokalnym SWS ks. Kazimierzem Skałką na pielgrzymi szlak: Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie - Łagiewnikach - Opactwo w Tyńcu - Kalwaria Zebrzydowska - Wadowice - Szczyrk. Modlitwa w tych szczególnych miejscach była wprowadzeniem do Dni Skupienia ( 27-28 V), które przeżywaliśmy wraz ze wszystkim Współpracownikami Salezjańskimi z całej Inspektorii Świętego Jacka u stóp Szczyrkowskiej Pani.
Tradycyjnie w pierwszą niedzielę lipca wraz ze Współpracownikami z Jasła i Przemyśla dziękowaliśmy Bogu w Trójcy Jedynemu za dar Błogosławionego Ks. Józefa Kowalskiego w Jego rodzinnej miejscowości w Siedliskach. Tam dotarła do nas wiadomość o zmianie naszego opiekuna. Ksiądz Kazimierz od sierpnia objął probostwo w par. pw. Św. Józefa w Przemyślu. Naszym delegatem został mianowany ks. Leszek Leś i był naszym opiekunem zaledwie rok do lipca 2006 roku. Dzięki Jego pomocy i zaangażowaniu grupa Współpracowników Salezjańskich wybrała się z pielgrzymką do miasta trzech religii, niepisanej stolicy Galicji w okresie międzywojennym, Lwowa. Połączyliśmy wyjazd z dniem skupienia. Uczestniczyliśmy we Mszy świętej w kościele Księży Michalitów w Prałkowcach pod Przemyślem, której przewodniczył i homilię wygłosił ks. arcybiskup IgnacyTokarczuk. Następnie wysłuchaliśmy konferencji na temat wychowania i problemów młodzieży, którą w gościnnych progach Domu Salezjańskiego w Przemyślu wygłosił ks. Marian Dziubiński z Krakowa. W tym dniu wraz z nami modlili się i szczerze radowali Współpracownicy z Jasła i Przemyśla. Po wspólnej kolacji nasza grupa wyjechała do Przemyślan na Ukrainie. Tam przyjął nas około godziny 2-ej w nocy wspaniały kapłan - salezjanin ks. Piotr Smolka. W trakcie pielgrzymki nawiedziliśmy lwowskie świątynie, piękną nekropolię na Łyczakowie i po wspólnej z lwowianami Mszy św. w katedrze wróciliśmy do domu dziękując Panu za dar zobaczenia pięknego Lwowa, za wspólną modlitwę, za łaskę przeżywania naszego dnia skupienia z udziałem tak wspaniałych kapłanów.
W tym samym roku jesienią odbył się w Słowacji Kongres Współpracowników Salezjańskich Regionu Europy środkowo-wschodniej, na którym pracowano nad projektem nowego Statutu i Regulaminu Współpracowników. Mury Bratysławskiego Seminarium Duchownego gościły delegatów z Polski, Niemiec, Czech, Austrii, Chorwacji i gospodarzy spotkania Słowacji. Naszą krakowską Inspektorię reprezentowali ks. delegat Krzysztof Rodzinka, pan Aleksander Krawyciński - koordynator inspektorialny Rady SSW oraz koordynator z naszego centrum lokalnego Andrzej Kłos.
W Oktawie Bożego nasza wspólnota liczną grupą pielgrzymowała do Tronu "Gaździny Beskidów", Matki Bożej w Szczyrku. Kontynuując tradycję, nawiedziliśmy miejsca związane z Ojcem Świętym Janem Pawłem II, modląc się w Nowym Sączu przy relikwiach św. Rity, w klasztorze ss Klarysek w Starym Sączu u świętej Kingi odmawiając różaniec u stóp Matki Pani Podhala w Ludźmierzu.
Rok naszej działalności zakończyliśmy tradycyjnie na rodzinnej ziemi błogosławionego ks. Józefa Kowalskiego.
Od sierpnia 2006 roku naszym opiekunem został mianowany przez nowego ks. Inspektora dr Marka Chrzana ks. Stanisław Konior i pełni tę posługę obecnie.
Pod Jego duchowym przewodnictwem pozwolił nam Bóg przeżywać piękny Jubileusz 50-lecia kapłaństwa ks. Michała Szafarskiego przez wiele lat Delegata Inspektorialnego SWS, który i nadal wspiera Współpracowników w modlitwie i radzie. Wrzesień roku 2008 przyniósł nam wielkie wydarzenie dla całej rodziny salezjańskiej. Wspólnie z pielgrzymami niemal z wszystkich zakątków Polski radośnie, choć w deszczu, dziękowaliśmy Panu Bogu za dar koronacji Maryi Królowej w Szczyrku. W październiku delegat z naszego centrum lokalnego uczestniczył w kongresie SSW - region Europy środkowej i wschodniej - w Lużnicy w Chorwacji gdzie wybrano nowa Radę Regionu. Współpracownicy witali w progach naszego Domu Salezjańskiego delegacje z Warszawy, Piły i Krakowa zapewniając poczęstunek i możliwość wypoczynku przed drogą.
Rok 2009 oprócz tradycyjnych Dni Skupienia w Szczyrku i modlitewnego spotkania w Siedliskach przyniósł nam w darze możliwość pielgrzymki do Kalwarii Pacławskiej. U stóp ołtarza Pani Kalwaryjskiej polecaliśmy Jej opiece nasze sprawy i troski, prosząc o łaski dla wszystkich salezjanów i parafian z naszego osiedla.
Tak, krok po kroku, modląc się, pracując na chwałę Bożą dla dobra ludzi, minęło 20 lat. Rok Pański zakończyliśmy radosnym dziękczynieniem za tę wielką łaskę. 12 grudnia na naszym uroczystym spotkaniu przypomnieliśmy sobie i zaproszonym gościom z Krakowa, Lublina i Jasła naszą historię zaprezentowaną przez wieloletnią panią koordynator Janinę Błażej i pełniącego rolę gospodarza koordynatora Andrzeja Kłosa. Wysłuchaliśmy konferencji księdza delegata Krzysztofa Rodzinki. Z wielką radością przyjęliśmy gratulacje i życzenia od naszych przyjaciół: pana Stanisława Biedy, który był obecny przy naszych "narodzinach", pana koordynatora inspektorialnego Aleksandra Krawycińskiego, pana Romana Machowskiego. Po wspólnym obiedzie wszyscy uczestnicy spotkania udali się do naszej świątyni, by wspólnie z wiernymi uczestniczyć w Mszy św. dziękczynnej - za dar wspólnej pracy przez 20 lat. Uroczystej Liturgii przewodniczył ks. Inspektor Marek Chrzan w asyście księży: Emila Midury z Gogołowa, Michała Szafarskiego z Krakowa, Mariana Dziubińskiego z Lublina, Krzysztofa Rodzinki z Polany, Leszka Bachty z Siedlisk i Stanisława Koniora. Salezjanie Współpracownicy ubogacili uroczystość śpiewem, niosąc w darze ołtarza kielich mszalny. Dziękując Bogu Wszechmogącemu i prosząc przez wstawiennictwo Matki Wspomożycielki Wiernych i świętego Jana Bosko zamknęliśmy kolejny rozdział historii naszej parafii i Stowarzyszenia.
Współpracownicy z naszej parafii działają w ścisłej łączności z Rodziną Salezjańską w Polsce poprzez spotkania - rekolekcje, prenumeratę wcześniej "Biuletynu Salezjańskiego", a obecnie "Don Bosco", a także mają swoich przedstawicieli we władzach w Prowincji. Zgodnie z regulaminem Stowarzyszenia na poziomie parafii całością działalności kieruje Koordynator Lokalny. Do grudnia 2004 roku była nim Janina Błażej, a następnie funkcję tę przejął i aktualnie ją pełni Andrzej Kłos. Należy podkreślić, że żyjemy w trudnych czasach, które wymagają od ludzi świeckich o wiele intensywniejszego i szerzej zakrojonego apostolstwa w szerzeniu Dzieła Świętego Jana Bosko. .
10.Caritas
Powinniście iść, aż do końca w miłości i poświęceniu i codziennie wynajdywać nowe sposoby służenia naszym braciom - (Jan Paweł II)
Caritas to miłość bratnia, podnosząca, wspierająca, akceptująca. Taka miłość była realizowana w Kościele od samego początku jego istnienia, a próby jej ujednolicenia i centralizowania zaczęto podejmować na przełomie XIX i XX wieku. W 1924 roku w Amsterdamie powstała Międzynarodowa Organizacja na rzecz Osób Potrzebujących CARITAS Catholica. W Polsce w 1929 roku powołano ogólnokrajowy organ dobroczynny pod nazwą Instytut CARITAS. Jego działalność rozwijała się bardzo prężnie w latach trzydziestych XX wieku w czasie II-giej wojny światowej oraz w pierwszych latach powojennych. W 1945 r. CARITAS utworzyło swoją siedzibę w Krakowie. Niestety w 1950 roku ówczesna władza surowo zakazała wszelkiej działalności charytatywnej. Dopiero po roku 1989 CARITAS Kościoła odzyskała w naszej Ojczyźnie swobodę działania. W październiku (10-go) 1990 roku powołano Krajowy Organ Koordynujący pod nazwą CARITAS POLSKA.
W naszej parafii działalność charytatywna zaczyna się w chwili utworzenia parafii, a więc w 1985 roku Początkowo była to pomoc sporadyczna, świadczona przez zespół osób wchodzących w skład Salezjańskich Współpracowników Kościoła. Z zapisów kroniki wynika, iż CARITAS oficjalne działanie rozpoczął wkrótce po utworzeniu Diecezji Rzeszowskiej, dokładnie było to w kwietniu (17-go) 1992 roku. Oficjalna siedziba mieściła się przy parafii NSPJ w Rzeszowie przy ulicy Sikorskiego 21.
W nowo powstałej parafii Opatrzności Bożej powołana została sekcja CARITAS, której opiekunem został ks. proboszcz Roman Marek. Pierwszymi członkami były panie; Zofia Skiba (przewodnicząca sekcji), Maria Tabin, Danuta Kozłowska, a w styczniu 1993 roku otrzymały legitymacje członkowskie Helena Bąk, Janina Dyderska, Janina Kasza, Teresa Stefańska. W październiku 1995 roku nastąpiła zmiana nazwy i odtąd jest to Zespół Charytatywny. Następnych członków przyjęto na spotkaniu 10.03 1997 i były to: Teresa Szczepańska, Anastazja Pachuła, Krystyna Gamracka, Maria Gera i Eleonora Hodyr. Po śmierci p. Zofii Skiby przewodniczącą Zespołu została p. Janina Kasza i tę funkcję pełni, aż po dzień dzisiejszy. W 2002 roku do Zespołu dołączyły panie: Zofia Schewe i Krystyna Myśliwiec. Gdy 14-go maja 2001 roku po wieczną nagrodę odszedł pierwszy proboszcz parafii "Opatrzności Bożej" ks. Roman Marek opiekunem został obecny proboszcz ks. Jan Cienkosz. Spotkania Zespołu odbywają się regularnie w pierwszy poniedziałek każdego miesiąca. Rozpoczynają się od uczestnictwa członków w Mszy św., a następnie w salce przekazywane są treści z materiałów formacyjnych na dany miesiąc. Co roku Zespół przygotowuje okolicznościowe nabożeństwa; Drogę Krzyżową, Różaniec. Członkinie biorą udział w spotkaniach formacyjnych Parafialnych Zespołów CARITAS Diecezji Rzeszowskiej w Myczkowcach. Organizują nadzwyczajną pomoc w Tygodniu Miłosierdzia, a niedzielę Bożego Miłosierdzia wspólne spotkanie wraz ze swoimi podopiecznymi. Wówczas wszyscy uczestniczą w uroczystym nabożeństwie do Bożego Miłosierdzia, po którym chorzy, niepełnosprawni i ich rodziny oraz opiekunowie spotykają się na wspólnej AGAPIE w Oratorium Św. Jana Bosko.
Członkinie Zespołu pełnią dyżury w salce parafialnej w każdy czwartek od godziny 17 do 18, zaś w środy od 17 do 18 w punkcie Pomocy Rzeczowej przy ulicy Podwisłocze 10A, który działa od 3-go stycznia 1994 roku. Od 18 lat w dniu 11 lutego organizowana jest w Domu Seniora Msza św. i spotkanie z okazji Dnia Chorego. W działalność Zespołu wpisane są regularne odwiedziny obłożnie chorych leżących w domu. Wiele troski poświęcają czynnie włączając się w organizację, np. Dnia Dziecka, a z okazji Świętego Mikołaja przygotowywane są paczki ze słodyczami dla wszystkich dzieci potrzebujących pomocy, a zwłaszcza dla niepełnosprawnych.
W stałą działalność wpisane jest kwestowanie na rzecz ludzi dotkniętych nieszczęściem; klęskami żywiołowymi; powodzią, trzęsieniem ziemi itp. W okresie Wielkiego Postu, Tygodnia Miłosierdzia, przed rozpoczęciem roku szkolnego w przedsionku Kościoła wystawiony jest kosz, do którego wierni przynoszą żywność, pomoce szkolne i inne materiały, które następnie przekazywane są w postaci paczek potrzebującym. Co roku w Ośrodku CARITAS Diecezji Rzeszowskiej w Myczkowcach odpoczywa w okresie ferii i wakacji około 2000 dzieci z uboższych rodzin oraz osoby niepełnosprawne, wśród których zawsze są uczestnicy z parafii "Opatrzności Bożej".
Koszty wypoczynku są pokrywane z zebranych przez Zespół ofiar ze sprzedaży świec wigilijnych, kalendarzy, paschałem, baranków wielkanocnych, cegiełek, skarbonek wielkopostnych i "chlebków" poświęconych w Wielki Czwartek itp.
W czasie czwartkowych dyżurów rozdawana jest żywność pozyskiwana z Diecezjalnej CARITAS. Z tej pomocy, co miesiąc korzysta około 180 rodzin, a ponieważ wiele jest wśród nich wielodzietnych, więc, po zsumowaniu regularną pomocą objętych jest przez Zespół Charytatywny przy parafii Opatrzności Bożej około 370 osób.
11.Wspólnota Krwi Chrystusa i Żywy Różaniec Krwi Chrystusa
Wspólnota Krwi Chrystusa i żywy różaniec Krwi Chrystusa w parafii Opatrzności Bożej w Rzeszowie istnieje od 2004 roku. Dzieła te powstały z inicjatywy pani Heleny Łukaszek oraz S. Krystyny Kusak ze Zgromadzenia Adoratorek Krwi Chrystusa z Bolesławca Śl. za zgodą ówczesnego proboszcza ks.Jana Cienkosza.
Obecnie w parafii modli się sześć róż Krwi Chrystusa, które odmawiają codziennie dziesiątek różańca do Krwi Chrystusa oraz zmieniają tajemnice raz w miesiącu na wzór różańca maryjnego.
Poza tą grupą spotyka się Wspólnota żywego różańca Krwi Chrystusa, która w każdą środę o godz 17:00 odmawia cały różaniec do Krwi Chrystusa.
Do wspólnoty żywego różańca należą osoby z róż Krwi Chrystusa oraz osoby nie należące do róż ale modlące się indywidualnie i odmawiające raz w tygodniu cały różaniec wspólnotowo.
Spotkanie Wspólnoty odbywają się w każdą środę w kaplicy Opatrzności Bożej. Modlimy się w intencjach papieża, Kościoła oraz w intencjach zapisanych w zeszycie próśb położonym w czasie modlitwy na ołtarzu.
Historia modlitwy różańcem do Krwi Chrystusa jest ciekawa.
Nabożeństwo różańca do Krwi Chrystusa ma swoje korzenie w Rzymie. W rzymskiej bazylice San Nicole In Carcere znajdowała się relikwia Krwi Chrystusa. Był to nasączony Krwią Chrystusa skrawek płaszcza rzymskiego żołnierza obecnego na Golgocie przy ukrzyżowaniu Jezusa. Płaszcz ten był przechowywany w jego rodzinie do roku 1708, kiedy przekazano go do bazyliki. W 1808 r. w stulecie obecności relikwii rzymski kanonik ks. Franciszek Albertini założył dla jej uczczenia Bractwo Przenajdroższej Krwi Chrystusa.
Aby wprowadzić ludzi w głębsze rozważanie tajemnic zbawienia ułożył różaniec do Krwi Chrystusa we współpracy ze Św. Kasprem del Buffalo, który założył Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa. Stał się on też gorliwym propagatorem kultu Przenajdroższej Krwi Chrystusa i Jej poświęcił nowo powstałe Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa. Był przekonany, że w czasach gdy toczony jest bój przeciw religii a zwłaszcza przeciw Jezusowi Ukrzyżowanemu trzeba odnowić chwałę Krzyża Zbawiciela.
W 1822 r. uzyskał zgodę papieża na obchodzenie święta Krwi Chrystusa we wszystkich domach zgromadzenia w dniu 1 lipca.
Do rozszerzenia na świecie kultu Krwi Chrystusa przyczynili się papieże. Benedykt XIV polecił ułożyć Mszę Św. i oficjum ku czci Boskiej Krwi. Pius IX dekretem "Redempti Sumus" w 1849 wprowadził obchody Święta Krwi Chrystusa w całym Kościele w dniu 1 lipca. Jan XXIII zatwierdził litanię do Krwi Chrystusa i w liście apostolskim Inde a Primus mówił o rozszerzeniu nabożeństwa ku czci Przenajdroższej Krwi Chrystusa a Jan Paweł II do tego się przyłączył.
Sposób odmawiania różańca do Krwi Chrystusa.
Powtarza się w sposób medytacyjny Modlitwę "Ojcze nasz", aby ofiarować się razem z Jezusem Ojcu Niebieskiemu dla zbawienia świata. Trzydzieści trzy "Ojcze nasz" są podzielone na siedem tajemnic odpowiednio do siedmiu przelań Krwi Chrystusa
(każda tajemnica ma 5 Ojcze nasz a ostatnia trzy).Tak jak Jezus przelał swoją Krew z miłości do Ojca i wszystkich ludzi - podobnie my pragniemy poświęcić nasze życie w zaufaniu do Ojca w niebie dla ratowania dusz i uzdrawiania świata.
Relikwie Św.Marii de Mattias w parafii Opatrzności Bożej w Rzeszowie.
W modlitwie wspólnotowej towarzyszą nam relikwie Św. Marii de Mattias, które są obecne w parafii od 29.06.2014 roku. Zostały sprowadzone przez Wspólnotę Krwi Chrystusa z okazji dziesięciolecia istnienia Wspólnoty żywego różańca Krwi Chrystusa oraz Róż Krwi Chrystusa, także w jedenastą rocznicę kanonizacji Św.Marii de Mattias z zgodą ks. proboszcza Sławomira Zdolińskiego.
Biografia Św.Marii de Mattias.
Żyła w latach 1805- 1866 we Włoszech. Jest założycielką Zgromadzenia Adoratorek Krwi Chrystusa i patronką Wspólnot świeckich adoratorów Krwi Chrystusa.
Maria de Mattias szczególny nacisk kładła na chrześcijańskie wychowanie dzieci i młodzieży, zwłaszcza ubogiej. Zakładała i prowadziła szkoły z internatem dla dziewcząt.
Całe jej działanie, w którym napotykała na wielkie trudności rodziło się z modlitwy i adoracji Chrystusa Ukrzyżowanego, który przelał swoją Krew dla zbawienia świata.
Szła do biednych, cierpiących i samotnych. Mówiła im o miłości Boga podczas dni skupienia, rekolekcji. Prowadziła nabożeństwa, uczyła modlitwy, szerzyła kult Krwi Chrystusa. Pragnęła by była Ona czczona przez wszystkich.
To pragnienie realizują Siostry Adoratorki na całym świecie oraz Wspólnoty świeckich adoratorów Krwi Chrystusa także w naszej parafii.
Na uwagę zasługuje jej niezwykle ciekawa biografia, z którą zainteresowani mogą się zapoznać na stronie Zgromadzenia: www.adoratorki.pl
Parafia pw. Opatrzności Bożej w Rzeszowie
35-310 Rzeszów, ul. W. Świadka 5A
www:salezjanie.rzeszow.pl
e-mail: kancelaria@salezjanie.rzeszow.pl

Aktualności | Salos | Kancelaria | Kontakt
Copyright © 2014 All Rights Reserved
Od 01.09.2014 r. naszą stronę
odwiedziło 202430 osób
hostingcitynet.rzeszow.pl